Que sorpresa!

Dachten wij dat Belize relaxing was,  hier in El Salvador kom je pas echt tot rust! Het is echt de verrassing tot nu toe!  Mensen zijn hier zo oprecht aardig en vriendelijk en ze kletsen je de oren van je kop…en het is weer ouderwets reizen…we waren bijna vergeten hoe dat ook alweer ging! Overvolle bussen die niet gemaakt zijn voor onze rugzakken en zeker niet voor onze benen, -tig keer overstappen, geen Engels en nul plattegronden. Maar we genieten volop! We komen op plekken waar we amper toeristen zien…we zijn dus echt van de Gringotrail afgestapt...

Je zou haast vergeten dat het land de grootste en beruchtste maras (bendes) van Midden Amerika heeft; Mara Salvatrucha (MS13) en Calle 18. Ze werden in de 80-er jaren door migranten uit Midden Amerika opgericht in, met name, Los Angeles. Na hun uitzetting of vrijwillige terugkeer naar hun vaderland zetten ze hun activiteiten hier voort. Hun aantal, alleen al in El Salvador, wordt geschat op 40.000 en momenteel zijn ze zwaar georganiseerd en houden zich vooral bezig met drugshandel en het witwassen van geld, georganiseerd en gewetenloos geweld, afpersing en ontvoering, mensensmokkel en mensenhandel.  Gelukkig kom je als toerist niet op plekken waar zij zich ophouden en zijn zij ook niet geïnteresseerd in toeristen, maar je ziet wel hun graffiti op de muren in de steden. 

In Suchitoto, een klein plaatsje in het noorden, zien we gelukkig ook andere graffiti; hier hebben mensen genoeg van alle geweld. 

Suchitoto ligt aan een groot meer en het uitzicht vanuit onze kamer is waanzinnig. In het weekend wordt het plaatsje druk bezocht door toeristen vanuit San Salvador, die de vele kunst galleries bezoeken, maar de rest van de week is het er erg rustig…zoals overal in El Salvador. Toerisme staat hier duidelijk nog in de kinderschoenen.

Het plan was om na Suchitoto naar Alegría te gaan, maar omdat we daarvoor toch eerst weer terug moesten naar San Salvador, werd dat plan al snel omgezet in nog een paar dagen surfen. Dit keer 3 dagen El Tunco, zonder tsunami waarschuwing…wat een verschil! Het plaatsje barst in het weekend werkelijk uit zijn voegen…overal live-bandjes, zelfs op het strand en de zee ligt vol met surfers. En omdat het volle maan was, waren de golven extra hoog…

Momenteel zitten we dan toch in Alegría…een klein dorpje in de bergen, tussen de koffieplantages en aan de voet van een vulkaan. Gisteren hebben we de vulkaan beklommen en vanaf de top heb je een waanzinnig mooi uitzicht op het smaragdgroene kratermeer en kun je zelfs de Pacific zien liggen. 

Obama is trouwens gisteren in San Salvador aangekomen voor een 2-daags bezoek en we lezen net dat ie $200 miljoen beschikbaar stelt om de veiligheidssituatie in Midden Amerika te verbeteren…hoe ironisch, als je bedenkt dat juist de Verenigde Staten Midden Amerika hebben volgepompt met wapens…

 Morgen vertrekken we voor een paar dagen naar Perquín, onze laatste halte in El Salvador…

~ Travel makes one modest. You see what a tiny place you occupy in the world ~                 

Scott Cameron