Je zou toch denken dat je na al die jaren gewend raakt aan het reizen met een rugzak. Helaas, niets is minder waar…nog steeds ben ik verwikkeld in een dagelijks gevecht ermee!
Oké, ik zie de voordelen er wel van in; je wordt beperkt in je keuze van meenemen (dus die föhn blijft thuis en die leuke dansschoentjes ook), bovendien zie ik me niet met een rolkoffer over de keienstraatjes hobbelen, of de trappen van de metro of de chickenbus bestijgen…maar met een rugzak op je rug in een overvolle bus staan is ook niet alles. Voor je het weet heb je de buurvrouw knock-out geslagen! Trouwens, met een rugzak op een overvolle metro in Mexico City in proberen te komen, is ook best wel een avontuur. Gelukkig gingen de deuren nog net niet tussen mij en de rugzak in dicht! Maar als je dan eindelijk binnen bent kun je ook niet meer omdraaien; m.a.g. dat je achterstevoren naar buiten moet. Of, wat te denken van bergaf lopen met zo’n kreng…dat voelt als op een fiets zonder remmen de Cauberg af!
En dan de organisatie van de inhoud; ik doe echt iedere keer m’n best en probeer ook heus wel een systeem aan te houden. Dingen die ik niet dagelijks nodig heb, stop ik onderin. Maar daar moeten ook de zware dingen, zoals de toilettas...dus daar gaat het eigenlijk al mis... Dan; kleine spullen gebruiken om de gaten aan de zijkant op te vullen, zodat alles één mooi geheel wordt. Hmmm, werkt ook niet helemaal perfect…meestal ziet m’n rugzak er dan ook uit als een misvormde BarbaPapa ;-) Ook best leuk, maar niet handig! En het kreukvrij inpakken? Vergeet het maar, dat heb ik allang opgegeven!
Maar goed…uiteindelijk gaat alles er wel in, maar dan komt het moment dat er iets UIT moet…eerst denk je nog dat je d.m.v. ‘voelen’ het desbetreffende ding kunt lokaliseren…ja, jammer dan! Dus: eerst – voorzichtig – de bovenste paar dingen eruit, wéér voelen…dan nog wat eruit…en voor je het weet ligt de hele inhoud van je, met zoveel zorg ingepakte, rugzak naast je op de grond. Eén grote ontplofte berg van kleding en ‘handige’ dingetjes…en die berg ziet eruit alsof ie er NOOIT meer in zal passen!
Ik kan echt jaloers worden als ik naar de rugzakken van anderen kijk; die zien er altijd zo perfect gepakt uit! Of zou dat maar schijn zijn en zitten zij iedere keer met hetzelfde dilemma? Misschien dat ik er nog eens een keertje aan ga wennen, maar tot die tijd zal ik hiermee moeten zien te leven…
~ If you don’t like something, change it. If you can’t change it, change the way you think about it ~
Misschien hebben die anderen met die perfecte rugzakken wel een poosje lopen tieren eer ze alles op z'n plek hadden, maar je hebt in ieder geval altijd een bankje bij je. De laatste foto leek wel de jongenskamer van Marcel,hij heeft het waarschijnlijk ook moeilijk mee. en je hebt de meesste dingen iedere dag weer nodig, maar ondanks deze perikelen is het toch zeker weer de moeite waard! Leuk jullie belletje van gisteren.Veel plezier in de bergen ik neem aan dat de rugzakken dan in jullie hotel blijven.Groetje en liefs van ons Pa en Ma.
BeantwoordenVerwijderenHey vriendjes,
BeantwoordenVerwijderenHet in stand houden van je backpacker-rugzak is echt een illusie. In de 1e week willen je spullen (opgerold en wel) er nog wel redelijk uitkomen. Echter na die week word het een drama. Je wilt op de tast dat ene truitje of die ene broek uit je rugzak lepelen. Jammer dan, voor je het in de gaten hebt is je kamer ( en dan niet die 5* Hilton maar je tijdelijke onderkomen) verandert is in een slagveld !! "been there, done that" !! Heb van alle ellende en 'transportproblemen' toch maar weer een paar trolleys aangeschaft... Gaan in augustus, september Tibet en China doen. Nu nog uitvogelen of dat met rugzak of trolley word...
Dikke x Carl en Jella