Writersblock en zeebenen?!

Na 6 dagen zeilen zijn we in Cartagena, Colombia, aangekomen. Deze zeiltocht is één van de dingen die we absoluut wilden doen en het was het geld en het wachten op een boot meer dan waard!

De eerste 4 dagen hebben we in de San Blas Archipel doorgebracht. Een nog onbedorven deel van onze aardbol, mede door de moeilijke bereikbaarheid. San Blas is echt een paradijs! Het telt ontelbare tropische eilandjes, waarvan er slechts enkelen bewoond zijn door de Kuna indianen. Witte stranden, palmbomen en een azuurblauwe zee.

En wat is er zaliger om wakker te worden en zo vanaf je boot het warme zeewater in te duiken, te snorkelen of van de dolfijnen te genieten? 

Hoe anders waren de twee dagen op volle zee! Geen land om je heen voor twee dagen, alleen blauwe zee, zover het oog reikt! Dan besef je hoe klein je eigenlijk bent. En twee dagen deinen op de golven, soms rustig, maar soms ook heftig…de groep veranderde van een kakelend gezelschap in een dode, zeezieke en grijze massa.

Maar dan: 5:30 ’s ochtends, de zon was net op…land in zicht! Wat een heerlijk gevoel was dat…iedereen was zo blij en het gekakel kwam weer langzaam op gang. In de verte zagen we Cartagena al liggen; de hoge wolkenkrabbers werden langzaam zichtbaar en wat later zagen we ook de oude koloniale stad ervoor liggen…een mooie afsluiting van een perfecte reis! En het eerste waar iedereen aan dacht: yeah…douchen!!!

We zijn nu 3 dagen in Cartagena en af en toe voelt het nog alsof we op de boot zitten. Maar wat een mooie stad; zoveel sfeer, zoveel mooie koloniale gebouwen, zoveel muziek en aardige mensen…Colombia had ons geen beter welkom kunnen geven!

Morgen reizen we verder langs de kust naar Taganga. Waarschijnlijk blijven we daar een paar dagen en gaan we van daaruit naar Tayrona NP.

~ A ship in a harbour is save; but that’s not why ships are build for ~

William Shedd