Nicaragua, 7 jaar later...

Het is alweer 7 jaar geleden dat we in Nicaragua geweest zijn en wat is er in die tijd veel veranderd! Eigenlijk hadden we zo snel mogelijk door Nicaragua heen willen reizen, omdat we het land al vrij goed bereisd hebben, maar het idee om 19 uur in een bus te zitten heeft onze plannen drastisch gewijzigd! En nu zitten we dus alweer 4 dagen hier en er zullen nog wel een paar dagen bijkomen, want het bevalt ons, net zoals toen, super goed!

León, een koloniale universiteitsstad in het noorden, is er echt op vooruit gegaan. Toen was het een stoffige stad en was er nog maar één echt backpackers hostel (Vía Vía). Nu ziet alles er afgestoft en gezellig uit, zitten de huizen beter in de verf en zijn er genoeg leuke slaapplekken om uit te kiezen. Er worden volop tours aangeboden, naar ik weet niet wat, en je bent voor het eten niet meer alleen aangewezen op de comedors op de markt. Niet dat daar wat op aan te merken was, integendeel…het eten op de markt was en is nog steeds heerlijk!

 

En dan Granada…een kleurrijk, koloniaal stadje aan Lago Nicaragua…we herkenden er vrijwel niks meer! Toen was het al een mooi plaatsje, maar nu is het helemaal schitterend. Het toerisme heeft Granada absoluut geen windeieren gelegd. Veel koloniale gebouwen zijn gerenoveerd en/of hebben een nieuw verfje gekregen en de restaurantjes, terrasjes en cafés zijn uit de grond geschoten aan Calle La Calzada. Net zo kleurrijk als Mexico, al zijn de kleuren hier nog feller! 

Het is echter goed om te zien dat er zoveel in goede zin veranderd is…Nicaragua heeft veel te lijden gehad onder de vele dictaturen, de burgeroorlog in de 70-er jaren en diverse natuurrampen, waardoor de helft van de bevolking nog steeds op de armoedegrens leeft. Toerisme brengt veel geld in het laatje en is momenteel dan ook één van de belangrijkste bronnen van inkomst. 

Eén ding is er echter niet veranderd; de rum uit Nicaragua – Flor de Caña – is nog steeds één van de beste rum soorten ter wereld!

Maar Jezus…wat is het vreselijk heet in Nicaragua…gewoon niet meer normaal. Zelfs de locals lopen de hele dag te puffen. Ons tempo hebben we dus drastisch omlaag geschroefd en gelukkig hebben we een hostel met een zwembad…dit is de eerste keer dat we blij zijn dat onze douche alleen koud water heeft!

  

~ Like all great travellers, I have seen more than I remember and remember more than I have seen ~

Benjamin Disraeli

El Salvador, de oorlog...vergeten, of juist niet?

Onze laatste 2 dagen in El Salvador hebben helemaal in het teken gestaan van de burgeroorlog. Klinkt misschien niet erg gezellig, maar het is wel een groot deel hun geschiedenis en wij vinden dat het bij een bezoek aan dit land hoort. Reizen betekent voor ons niet alleen foto´s maken en gezellig doen, maar ook interesse tonen in de mensen en hun geschiedenis.

Vandaag hebben we Mozote bezocht en een hele tijd gepraat met een ex-guerrillastrijder hier in Perquín. Perquín was tijdens de burgeroorlog het hoofdkwartier van de guerrillastrijders en Mozote is een klein dorpje in het noordoosten en was in december 1981 het toneel van de ‘El Mozote Massacre’, toen het door de Amerikanen getraind regeringsleger bijna 1000 burgers afslachtten, waaronder ook vrouwen en kinderen…

En eindelijk, na al die jaren worden deze massamoorden niet meer afgedaan als een propagandamiddel door de guerrilla’s, of als een ‘normale’ gevechtssituatie, maar erkend als een misdaad tegen de mensheid door de internationale gemeenschap! Er worden nog steeds getuigenissen en feiten verzameld in de hoop op een proces in de toekomst.

Meer zullen we er niet over zeggen; maar voor wie meer over de burgeroorlog in El Salvador wil lezen is dit wil een interessante link: 

www.markdanner.com/articles/show/the_truth_of_el_mozote

 

~ The revolution is not an apple that falls when it’s ripe, you have to make  it fall. ~

Che Guevara

~For the United States the moment has arrived to take the initiative once more in all parts of the World. ~

Ronald Reagan

Que sorpresa!

Dachten wij dat Belize relaxing was,  hier in El Salvador kom je pas echt tot rust! Het is echt de verrassing tot nu toe!  Mensen zijn hier zo oprecht aardig en vriendelijk en ze kletsen je de oren van je kop…en het is weer ouderwets reizen…we waren bijna vergeten hoe dat ook alweer ging! Overvolle bussen die niet gemaakt zijn voor onze rugzakken en zeker niet voor onze benen, -tig keer overstappen, geen Engels en nul plattegronden. Maar we genieten volop! We komen op plekken waar we amper toeristen zien…we zijn dus echt van de Gringotrail afgestapt...

Je zou haast vergeten dat het land de grootste en beruchtste maras (bendes) van Midden Amerika heeft; Mara Salvatrucha (MS13) en Calle 18. Ze werden in de 80-er jaren door migranten uit Midden Amerika opgericht in, met name, Los Angeles. Na hun uitzetting of vrijwillige terugkeer naar hun vaderland zetten ze hun activiteiten hier voort. Hun aantal, alleen al in El Salvador, wordt geschat op 40.000 en momenteel zijn ze zwaar georganiseerd en houden zich vooral bezig met drugshandel en het witwassen van geld, georganiseerd en gewetenloos geweld, afpersing en ontvoering, mensensmokkel en mensenhandel.  Gelukkig kom je als toerist niet op plekken waar zij zich ophouden en zijn zij ook niet geïnteresseerd in toeristen, maar je ziet wel hun graffiti op de muren in de steden. 

In Suchitoto, een klein plaatsje in het noorden, zien we gelukkig ook andere graffiti; hier hebben mensen genoeg van alle geweld. 

Suchitoto ligt aan een groot meer en het uitzicht vanuit onze kamer is waanzinnig. In het weekend wordt het plaatsje druk bezocht door toeristen vanuit San Salvador, die de vele kunst galleries bezoeken, maar de rest van de week is het er erg rustig…zoals overal in El Salvador. Toerisme staat hier duidelijk nog in de kinderschoenen.

Het plan was om na Suchitoto naar Alegría te gaan, maar omdat we daarvoor toch eerst weer terug moesten naar San Salvador, werd dat plan al snel omgezet in nog een paar dagen surfen. Dit keer 3 dagen El Tunco, zonder tsunami waarschuwing…wat een verschil! Het plaatsje barst in het weekend werkelijk uit zijn voegen…overal live-bandjes, zelfs op het strand en de zee ligt vol met surfers. En omdat het volle maan was, waren de golven extra hoog…

Momenteel zitten we dan toch in Alegría…een klein dorpje in de bergen, tussen de koffieplantages en aan de voet van een vulkaan. Gisteren hebben we de vulkaan beklommen en vanaf de top heb je een waanzinnig mooi uitzicht op het smaragdgroene kratermeer en kun je zelfs de Pacific zien liggen. 

Obama is trouwens gisteren in San Salvador aangekomen voor een 2-daags bezoek en we lezen net dat ie $200 miljoen beschikbaar stelt om de veiligheidssituatie in Midden Amerika te verbeteren…hoe ironisch, als je bedenkt dat juist de Verenigde Staten Midden Amerika hebben volgepompt met wapens…

 Morgen vertrekken we voor een paar dagen naar Perquín, onze laatste halte in El Salvador…

~ Travel makes one modest. You see what a tiny place you occupy in the world ~                 

Scott Cameron

De Top 10 van...

Top 10 van Mexico;

1.      Mexico Stad; ondanks z’n grootte en zijn inwonertal (25 miljoen mensen!), toch ongelofelijk overzichtig en absoluut niet chaotisch. Veel groen, mooie koloniale gebouwen, veel musea, een geweldig metro-systeem, leuke hostels, rustige wijken en indrukwekkende ruines op een steenworp afstand. En voor de schoenenliefhebbers onder ons: de ene schoenenzaak na de andere…dat doet pijn hoor met nog 6 maanden te gaan en alleen zo’n klein, vol rugzakje bij je!

2.       Busvervoer; goed geregeld, luxe (zelfs voor onze begrippen) en altijd op tijd!

3.       De kunst van Frida Kahlo & Diego Rivera.

4.       Street Food; overal even vers, lekker en bizar goedkoop…en op elk moment van de dag!

5.       Koloniale steden; Patzcuaro, Puebla, Taxco, Oaxaca, San Miguel de Allende, Guanajuato…stuk voor stuk even mooi. Elke stad is weer anders, maar allemaal met een mooi historisch centrum, veel kleur en zalig eten.

6.       De Staat Chiapas; met zijn grote Indigenas bevolking. Erg kleurrijk door de Indigenas in hun traditionele kleding en de markten.

7.       De stranden aan de westkust, maar ook Tulum.

8.       Kevers; deze bepalen nog steeds het straatbeeld in veel steden.

9.       De Mexicanen; altijd even vriendelijk en behulpzaam, zelfs in de meest toeristische plekken

10.   De Maya ruines; ze blijven indrukwekkend om te zien en zijn er ontelbaar veel, dus ruïne-lovers kunnen hun hart ophalen!

Top 10 van Belize;

1.       Caye Caulker; "Hey man, where are you going?"

2.       Snorkelen tussen de haaien, mantaroggen, zeeschildpadden en de meest kleurrijke vissen & koraal in het één na grootste rif ter wereld.

3.       Reggae muziek; overal en altijd…Bob Marley rules!

4.       De prachtige natuur in het hele land…het maakt niet uit welke route je neemt, het uitzicht blijft fascineren.

5.       De Barefoot Bar in Placencia; volgens ons de beste cocktailbar van Midden Amerika, misschien wel van de wereld!

6.       Het eten; kreeften, reuzenschelpen, garnalen & vis…verser dan vers!

7.       De Belizianen; de meest relaxte mensen van Midden Amerika. Hun humor is geweldig en het taaltje,...zalig gewoon!

8.       De douane op Ambergriss Caye; compleet met verse manicure, stiletto’s en mini-rok!

9.       Het vervoer; chickenbussen, maar absoluut niet overvol en super goedkoop. Vergt soms echter wat improvisatie talent…

10.   Placencia; het ongerepte strand, de houten huizen op palen, Omar’s Creole Grub, the Barefoot Bar, het mooiste ontbijtplekje van het dorp: The Shak, het lekkerste ijs van Midden Amerika, het achterland…teveel om op te noemen.

Top 10 van Guatemala;

1.       Antigua; zal altijd wel mijn favoriete stadje blijven! Mooie omgeving door de vulkanen, heerlijk eten, goed stappen, shoppen,vulkanen beklimmen en een grote keus aan talenscholen. En Semana Santa (de week voor Pasen) in Antigua is een MUST DO ooit in je leven!

2.       De beste koffie ter wereld!

3.       Lago de Atítlan; een plaatje…

4.       Mooie slaapplekken; ´El Retiro Lodge´ in Lanquin; een klein paradijsje aan een rivier met ongelofelijk lekker eten; ´Finca Tatin´, middenin de jungle tussen Río Dulce en Livingston; ´Earth Lodge´, middenin een avocado plantage net buiten Antigua…(zie onder knop Guatemala voor adressen).

5.       Chemuc Champey; mooie trekking en zalig om een dag te zwemmen en te relaxen

6.       Chichicastenango; ondanks de toeristische aantrekkingskracht van de markt, nog steeds de moeite waard.

7.       De Guatemalteken; vriendelijk, nieuwsgierig en altijd tijd voor een praatje! En de grote diversiteit en kleurrijke klederdrachten van de grote Maya bevolking (vooral de kinderen in hun miniatuur outfit zijn schattig),…en niet te vergeten: de altijd vrolijke schoenpoetsertjes!

8.       De route van Río Dulce naar Livingston; ongekend mooie tocht over de rivier, met dichte jungle aan beide zijden en steile rotsen. Livingston is ook een bezoek meer dan waard door de Caribische sfeer…uniek in Guatemala.

9.       Tikal; volgens ons de mooiste Maya ruines ooit gemaakt. Vooral de ligging in de jungle en de vergezichten als je op de top staat is overweldigend…en het geluid van de brulapen maakt het plaatje compleet!

10.   De kleurrijke chickenbussen; de mooiste van heel Midden Amerika.

~ “We live in a wonderful world that is full of beauty, charm and adventure. There is no end to the adventures we can have if only we seek them with our eyes open.” ~   

Jawaharial Nehru                     

El Salvador - Fijate!

El Tunco, onze eerste halte in El Salvador – een klein plaatsje aan de Pacific, waar vooral surfdudes zich ophouden. Het is niet meer dan een paar stoffige straatjes en het strand is er zwart, door de lavasteen…maar de golven zijn goed en daar gaat het hier allemaal om!

Na 1 uur blijkt wel dat ik nooit een grote surffan zal worden; het lukt een paar keer om overeind te komen, maar daar blijft het dan ook bij…en dat gepeddel voordat je weer bij een golf bent…zwaar vermoeiend (werkelijk overal spierpijn, blijkt de volgende dag)…Marcel heeft de smaak echter te pakken…oh jeetje, weer een verslaving erbij!?! Al vindt hij het peddelen en wachten op de volgende golf ook niet ‘je van het’.

Maar dan bereikt ons de volgende dag het bericht van de tsunami in Japan en wat dat inhoud voor Midden Amerika. Moeten we vertrekken, of blijven we? Via internet begrijpen we dat het leger van El Salvador naar de kustgebieden gestuurd is en overal op straat is politie, die goed op de hoogte blijkt te zijn. Helikopters vliegen over en elk restaurantje en hostel heeft CNN op staan. Een paar winkeltjes besluiten om hun zaakje niet alleen te sluiten, maar ook dicht te timmeren…”Jullie blijven toch wel hier?”, wordt er angstvallig gevraagd…hmm, wat zullen we doen…de laatste directe bus is al weg…”Hawai y California estan bien!” Oke, we zullen afwachten wat er in Mexico gebeurd en dan besluiten wat te doen…Rond 16:00 uur beginnen de helikopters af en aan te vliegen…uiteindelijk is er niks gebeurd…que suerte!

Momenteel zitten we in de bergen, dichtbij de grens met Guatemala; in Juayúa om precies te zijn. Een dorpje aan de Ruta de las Flores. Het staat bekend om zijn Fería Gastronómica, die hier elk weekend plaatsvindt en waar vooral mensen uit San Salvador op afkomen. De rest van de week is het niets meer dan een slaperig stadje, maar wel één in een prachtige omgeving. 

Zover als je kunt kijken vulkanen, de hellingen vol met koffieplantages. We hebben een waanzinnige tocht langs watervallen en door rivieren gemaakt en vandaag zijn we de hele dag op pad geweest met Cesar, el dueño de nuestro hostal. Mensen zijn zó oprecht aardig en praten graag over hun land en de vreselijke burgeroorlog, die 12 jaar duurde en aan meer dan 70.000 mensen het leven kostte. 

In antwoord daarop worden de huizen beschilderd door kunstenaars in de meest bonte kleuren die een mens zich kan voorstellen; zelfs lantaarnpalen en vuilnisbakken worden rijkelijk versierd, zodat er geen propaganda meer opgeplakt of geschilderd kan worden! Wat een geweldig idee…fijate!

 ~ "Central America is a hot, humid, tropical jungle, full of banana plantations and mosquitos, and if the bugs don't kill you, the revolutionaries or banditos surely will" - I'll bet that's how most people think of the long, narrow strip of land that connects North America to South America ~