San Cristóbal de las Casas – Volver a la escuela!

We zijn voor een week of zo neergestreken in San Cristóbal de las Casas; een koloniaal (alweer) stadje in de zuidelijkste provincie van Mexico; Chiapas. Het ligt in een mooie vallei, omgeven door tientallen traditionele dorpjes van de Tzotzil en de Tzeltal (jaja!). 

Vanaf gisteren volgen we voor 5 dagen Spaanse les op een van de vele scholen hier. Van 09:00 tot 13:00 uur krijgen we allebei privéles! We waren van plan om dit pas in Antigua, Guatemala, te doen. Maar aangezien het nog wel een paar weken zal duren voordat we daar aankomen (als we op dit tempo doorreizen), hebben we besloten om niet langer te wachten en het hier te doen. In San Cristóbal en omgeving is genoeg te doen om ons een week bezig te houden. Bovendien wordt er van ons verwacht dat we 2 tot 3 uur huiswerk per dag doen (iets waar Marcel het ABSOLUUT niet mee eens is!), dus de dagen zullen wel omvliegen…

De afgelopen paar dagen hebben we in Oaxaca (spreek uit Wahaca) doorgebracht. Ook alweer zo’n gezellig en kleurrijk stadje. We zijn zelfs cultureel bezig geweest en hebben de Zapotheken ruines van Monte Albán bezocht én het museum waar de vondsten van de diverse opgravingen te zien zijn. Monte Albán werd al in 500 voor Christus gesticht en waarschijnlijk al rond 700-950 na Christus verlaten. De ruines zijn behoorlijk indrukwekkend om te zien, mede doordat de stad boven op een berg gebouwd is, waardoor je een 360 graden panorama rondom hebt.

Maar we hebben ook onze “collectie” graffiti uitgebreid. Niet zo makkelijk, aangezien de meeste streetart in de buitenwijken te vinden is. En dat zijn nou meestal de buurten waar je geacht wordt om niet te komen…

Vanaf Oaxaca zie je ook steeds meer de diverse minderheidsgroeperingen in klederdracht in het straatbeeld verschijnen. Dit maakt de stadjes en de markten nog kleurrijker dan ze al zijn. En we zijn weer wat hoger de bergen ingeklommen, wat inhoudt dat het overdag snikheet is en het behoorlijk koud wordt zodra de zon ondergaat. De openhaard in onze kamer is dan ook geen overbodige luxe!

Maar Chiapas is ook de provincie van de vele opstanden; vooral de laatste jaren is Chiapas vaak (negatief) in het nieuws geweest door de “Zapatistas”. Een linkse groepering die nog steeds strijdt voor de historische ongelijkheid van de oorspronkelijke bevolking van Chiapas (toch een kwart van de bevolking hier, zo’n 1 miljoen mensen!) en dus voor gelijke behandeling, op zowel het economische als het politieke vlak. ¡Ya Basta! zie je dan ook overal…en laat nu net 1 van de leiders gestorven zijn...

~ A journey of a thousand miles begins with a single step ~

Lao Tzu

Awesome, cool, great...

We zijn tot nu toe niet echt veel toeristen tegen gekomen. En als we er al eentje zien, is het vaak een ‘typische’ Yank. Niks mis mee, maar de ‘diepgaande conversaties’ zijn vaak erg vermoeiend! (Sorry Wil, heeft NIKS met jou te maken)

"Hi there, where are you guys from?"
"Holland."
"Oh how cool; that´s awesome! Amazing! From Amsterdam?” “No, from th….”

 I´m from the States. How long are you here for?"
"We just arrived today”
"Really, that’s great! Well, I´m here for a week. Isn´t this place amazing? Have you been to… already? That´s so great! You really should go there!"
"Okay..."

" I´m from (sorry, vergeten) you know. I like climbing, that’s so fucking amazing…did you ever tried? You should, it’s awesome…”

 "Oh, okay."

"Have you been to The States?"
"Yes, we ha..."
"You should go there. It´s gorgeous! I definitely recommend it! It´s so great! I’ve climbed in Alaska five times; the best, amazing views! You should try”

Hoeveel ‘amazings and greats’ kan een mens verwerken in 1 minuut, vragen we ons af, maar hé, we zijn nog niet klaar…zo makkelijk komen we niet van hem af!

"So how long will you stay?"
"Oh, we don’t know, we have 6 months... to trav…"
"Oh really? Fucking great, cool! Have you seen Costa Rica?” "Yes we´ve been th..."
 “I was there last year. Gorgeous! Incredible, huh? I went white water rafting there. That was phenomenal! Best thing I ever did! So much fun" 

(Stilte)

"So, which countries will you go to?"
"Well,we want..."                                                                                                                                    "Great, how cool! Well, nice speaking to you. Take care guys!!"

En daar staan we dan. Huh??!!                                                                                                                ¿Qué pasó? … Okay, nice ‘speaking’ to you too…onze hoofden tollen nog na van de superlatieven…

Poehpoeh, effe bijkomen op de mercado en wat kletsen met de locals. Ook niet diepgaand, maar wel gezelliger en minder vermoeiend…

 ~ Nothing is worse than active ignorance ~

Johann Wolfgang von Goethe

¿Qué color quieres?

Het strand hebben we inmiddels weer verruild voor de bergen…de afgelopen dagen hebben we in Taxco en Puebla doorgebracht. Twee prachtige koloniale steden ten zuiden van Mexico Stad.

Taxco is een middelgroot stadje en was ooit het centrum van de zilverwinning. Je valt er dan ook nog steeds over de zilverwinkels, ook al wordt er momenteel vrijwel geen zilver meer gewonnen. Op het moment is toerisme de belangrijkste bron van inkomsten, mede door de koloniale huizen, de steile keienstraatjes en de spectaculaire ligging. Wat ook opvalt zijn de ontelbare Kevers, die hier vooral als taxi gebruikt worden.

Puebla daarentegen is een grote, koloniale universiteitsstad, omringd door drie vulkanen, waarvan eentje de laatste tijd weer behoorlijk actief is. En zo wit als de huizen in Taxco zijn, zo kleurrijk zijn ze in Puebla. Hier hebben ze werkelijk alle kleuren van de regenboog. Het lijkt wel alsof de stad zo uit de voorjaarsfolder van Histor is gestapt! 

Zelfs de vele kerken (alleen al in het centrum zijn er meer dan 70!) zien er uit als gekleurde suikertaarten. En dat, terwijl Puebla ooit een zwaar conservatief bolwerk was.

En als ze geen kleurtje hebben, dan zijn ze wel versierd met tegeltjes…als je hier nog niet vrolijk van wordt!

~ She dreams in colors, she dreams in red... ~

Better Man - Pearl Jam

Costa Pacifica

We zijn op het moment in het voormalige vissersdorpje Zihuatanejo, wat nu uitgegroeid is tot een badplaats… en waar Morgan Freeman en Tim Burton heenvluchtten in “The Shawshank Redemption”. Gelukkig is alles wel nog kleinschalig gebleven en is het geen badplaats van het "resort"- soort, want daar zijn we allebei allergisch voor. Zihuatanejo ligt middenin een mooie baai en de vissersbootjes varen af en aan met ladingen verse vis. En één keer per week komt er een cruiseschip voorbij…  

                                                        

Er komen hier  voornamelijk Amerikaanse en Canadese toeristen, die hun lange winter willen ontvluchten. Voor Europeanen is dit te ver vliegen; die gaan liever naar Cancun en omgeving.

Ja,…we hebben het strand dus ontdekt! Het heeft wat voeten in de aarde (het zand) gehad, maar we zijn er gekomen. 

We dachten dat er wel een rechtstreekse busverbinding zou zijn, maar niets is minder waar. En om hier weer weg te komen is ook nog niet zo makkelijk; ja, het gaat wel,…maar niet in de richting die wij gepland hadden. Zoals het er nu uitziet, moeten we via Acapulco…en dat was nu juist niet de bedoeling!!! Maar goed, dat zien we dan wel weer. Eerst een paar dagen van het strand genieten...

Het busvervoer in Mexico is over het algemeen zeer goed geregeld. De meeste bussen zijn erg luxe, met ligstoelen, airco én wc en je krijgt zelfs een lunchpakketje op de wat langere ritten. Ook worden er, afhankelijk van de duur van de reis, één of twee films gedraaid. Niet dat iemand daar op zit te wachten, want die zijn meestal nog te slecht om ook maar één blik op te werpen…maar het is nog altijd beter dan die keiharde jankmuziek in Chinese en Indische bussen…

De busterminals lijken soms wel op een vertrekhal van een vliegveld en de ticketverkoop is computer geregeld; je hebt dus allemaal een eigen stoel. Ook dat hebben we wel eens anders meegemaakt; met z’n 4-en op een bankje, nog een kind op je schoot en een kokhalzende oma in je nek. We hebben zelfs op ritten een paar uur in het gangpad moeten hangen en ook uren gehobbeld achter in het bakje van een pick-up, in de stromende regen onder alleen een plastic zeiltje...

Nee, gelukkig niks van dat alles hier; mooie bussen, goede wegen en keurig op tijd.

Alleen een beetje jammer van die route…;-)

~ Tienes dos opciones en la vida: a) buscar un camino, b) construirlo  ~

Paolo Coelho

Onze dagelijkse beslommeringen...bah, wat vervelend...

Ondertussen zijn we alweer een paar koloniale steden verder…het is trouwens onmogelijk om die te vermijden, want we reizen in het koloniale hart van Mexico. 

Hier zijn de Spanjaarden, na het vinden van grote hoeveelheden zilver, begonnen met het stichten van de eerste steden voor het “Nieuwe Spanje”. Het bouwen ervan begon al in de 16^e eeuw en wonder boven wonder is er ontzettend veel bewaard gebleven (mede dankzij Unesco) en de Mexicanen zijn er dan ook super trots op. 

Het is dat er nu auto’s rondrijden en je overal internet-cafe’s ziet, anders zou je je soms echt nog in die tijd wanen…

Soms wordt ons de vraag gesteld; “Wat is er eigenlijk te doen waar jullie heen gaan?”…nou…niks eigenlijk, maar we vermaken ons prima! We (ver)dwalen een beetje door de straten, eten op de vele mercados, drinken een ‘cafe americano’ of een Corona op een terrasje, bekijken het leven van alledag op straat en kletsen wat met de locals. Ze vinden het prachtig als je Spaans spreekt en willen dan gelijk van alles weten. 

Morgenvroeg vertrekken we richting het strand aan de Stille Oceaan, naar Zihuatanejo om precies te zijn. Daar zullen we ook wel wat meer toeristen tegenkomen, want die hebben we hier nauwelijks nog gezien. Het ligt duidelijk niet op de backpackers-route…

 ~ "If you are interested, you never have to look for new interests.             

 They come to you" ~ 

Eleanor Roosevelt

Antojitos y Mas

Tot nu toe is het eten in Mexico heerlijk! 

Het hoofdbestanddeel van elke maaltijd bestaat uit maïs-pannenkoekjes, die wij ‘tortilla's’ noemen. 

Tortilleria

Maar zo simpel is het niet!

Je hebt tacos, quesadillas, enchiladas, tostadas, sopes, gorditas, chilaquiles, burritos, tortillas, flautas, chalupas, huaraches, tortas, nachos, enmoladas en tamales (en vast nog wel meer!)

…en deze hebben weer diverse variaties…zo heb je bijv. dorada, al carbon, adobada, al pastor, milanese, poblana, cubana, mexicana, barbacoa, etc.

… en dan ben je er nog niet; dan heb je ook nog eens de keuze uit kip, bief, chorizo, kaas, bonen, groenten en/of rijst vulling!!! 

En natuurlijk wordt alles geserveerd met ingelegde pepers, guacamole en salsa! 

Snappen jullie het nog? Wij niet meer, maar eigenlijk maakt het niet uit wat je bestelt; alles smaakt zalig. Dus meestal roepen we snel wat en zien wel wat er aan komt waaien…

Ben alleen bang dat we op deze manier kilo's zullen bijkomen...want low-calories??? Nog nooit van gehoord ;-)

~ If you reject the food, ignore the customs, fear the religion and avoid the people, you might better stay at home! ~  

James A. Michener